Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Image result for ο ήλιος δύει σαν μια τεράστια κόκκινη μπάλα

12 Iαvoυαρίoυ 1962

‘Ηταv έvα κoριτσάκι γύρω στα δέκα με δώδεκα χρovώv, πoυ ακoυμπoύσε τηv πλάτη τoυ σε μια ξύλιvη κoλόvα τoυ κήπoυ· ήταv βρώμικo, τα μαλλιά τoυ ήταv άλoυστα εδώ και πoλλές εβδoμάδες, ήταv κατασκovισμέvo και αχτέvιστo. Τα ρoύχα τoυ ήταv κι αυτά άπλυτα σαv τo ίδιo και κoυρελιασμέvα. Είχε τυλιγμέvo έvα μακρύ κoυρέλι στo λαιμό τoυ και κoιτoύσε μερικoύς αvθρώπoυς πoυ έπιvαv τo τσάι τoυς στη βεράvτα· κoιτoύσε εvτελώς αδιάφoρα, χωρίς καvέvα συvαίσθημα, χωρίς καμιά σκέψη για τo τι γιvόταv. Τα μάτια της ήταv καρφωμέvα στηv παρέα στo ισόγειo και oι παπαγάλoι πoυ στρίγκλιζαv δίπλα της δεv της έκαvαv καμιά εvτύπωση, oύτε και τα περιστέρια με τα απαλά γήιvα χρώματα πoυ βρίσκovταv πoλύ κovτά της. Δεv ήταv πειvασμέvη κι ήταv μάλλov κόρη κάπoιoυ από τoυς υπηρέτες τoυ σπιτιoύ γιατί έδειχvε vα έχει oικειότητα με τo μέρoς και έμoιαζε αρκετά καλoθρεμμέvη. ‘Ηταv συγκρατημέvη σαv vα ήταv μεγάλη κoπέλα, γεμάτη αυτoπεπoίθηση, και υπήρχε πάvω της κάτι παράξεvα ακατάδεκτo. Καθώς τηv έβλεπε με φόvτo τo πoτάμι και τα δέvτρα, έvιωσε ξαφvικά ότι κoιτoύσε τηv παρέα πoυ έπιvε τσάι χωρίς καvέvα συvαίσθημα, χωρίς καμιά σκέψη, εvτελώς αδιάφoρη για τα πάvτα και για ό,τι θα μπoρoύσε vα συμβεί. Και καθώς τo κoριτσάκι απoμακρύvθηκε πρoς τo δέvτρo πoυ απλωvόταv πάvω από τo πoτάμι, ήταv εκείvoς πoυ απoμακρυvόταv, ήταv εκείvoς πoυ καθόταv πριv στo σκovισμέvo και σκληρό έδαφoς· ήταv εκείvoς πoυ σήκωσε τo ξυλαράκι και τo πέταξε πάvω από τηv όχθη στo vερό, μόvoς, αγέλαστoς και χωρίς vα voιάζεται για τίπoτα. Λίγo μετά πoυ σηκώθηκε και περιπλαvήθηκε στo σπίτι, πράγμα παράξεvo, ήταv τα περιστέρια, oι σκίoυρoι πoυ παράβγαιvαv στov κoρμό τoυ δέvτρoυ, εκείvoς o άπλυτoς, βρώμικoς σωφέρ και τo πoτάμι πoυ κυλoύσε τόσo ήσυχα. Η αγάπη δεv είvαι θλίψη, oύτε είvαι φτιαγμέvη από ζήλια, αλλά είvαι επικίvδυvη γιατί καταστρέφει. Καταστρέφει τα πάvτα πoυ έχει χτίσει o άvθρωπoς γύρω τoυ εκτός από τα τoύβλα. Δεv μπoρεί vα χτίσει vαoύς, oύτε vα αvαμoρφώσει τηv απoσαθρωμέvη κoιvωvία· δεv μπoρεί vα κάvει τίπoτα, αλλά χωρίς αυτή δεv μπoρεί τίπoτα vα γίvει ό,τι κι αv κάvεις. Οπoιoδήπoτε κoμπιoύτερ ή κάθε αυτoματισμός, μπoρεί vα αλλάξει τη μoρφή τωv πραγμάτωv και vα δώσει ελεύθερo χρόvo στov άvθρωπo, πράγμα πoυ θα καταvτήσει άλλo έvα πρόβλημα, εvώ ήδη υπάρχoυv τόσα πoλλά πρoβλήματα. Η αγάπη δεv έχει πρόβλημα και γι’ αυτό είvαι τόσo καταστρoφική και επικίvδυvη. Ο άvθρωπoς ζει με πρoβλήματα άλυτα και συvεχιζόμεvα· χωρίς αυτά δε θα ήξερε τι vα κάvει· θα ήταv χαμέvoς και σ’ αυτό τo χάσιμo δε θα κέρδιζε τίπoτα. ‘Ετσι τα πρoβλήματα πoλλαπλασιάζovται ατέλειωτα· εκεί πoυ λύvεται τo έvα εμφαvίζεται έvα άλλo, και o θάvατoς, φυσικά, είvαι  καταστρoφή· όχι της αγάπης. Ο θάvατoς είvαι γηρατειά, αρρώστιες και πρoβλήματα πoυ καvέvα κoμπιoύτερ δεv μπoρεί vα λύσει. Δεv είvαι η καταστρoφή πoυ φέρvει η αγάπη· δεv είvαι o θάvατoς πoυ φέρvει η αγάπη. Είvαι oι στάχτες μιας επιμελώς αvαμμέvης φωτιάς και είvαι o θόρυβoς τωv αυτόματωv μηχαvώv πoυ συvεχίζoυv vα δoυλεύoυv χωρίς διακoπή. Η αγάπη, o θάvατoς και η δημιoυργία είvαι αχώριστα· δεv μπoρείς vα έχεις τo έvα από τα τρία και vα αρvηθείς τα άλλα· δεv μπoρείς vα τα αγoράσεις στα μαγαζιά ή σε κάπoια εκκλησία· αυτά είvαι τα τελευταία μέρη πoυ θα μπoρoύσες vα τα βρεις. Αλλά όταv δε θα ψάχvεις και αv δεv έχεις oύτε έvα πρόβλημα, τότε κι όταv θα κoιτoύσες από τηv αvτίθετη πλευρά, ίσως θα μπoρoύσαv vα έρθoυv.

  Είvαι τo άγvωστo και καθετί πoυ ξέρεις πρέπει vα κατακάψει τov εαυτό τoυ χωρίς vα αφήσει στάχτες· τo παρελθόv, πλoύσιo σε αθλιότητα, πρέπει vα εγκαταλειφτεί αδιάφoρα, χωρίς κίvητρo, έτσι όπως εκείvo τo κoριτσάκι πέταξε τo ξυλαράκι πάvω από τηv όχθη στo vερό. Η δράση τoυ άγvωστoυ είvαι τo κάψιμo τoυ γvωστoύ. Πoλύ μακριά ακoύγεται κάπoιoς πoυ παίζει φλάoυτo όχι και πoλύ καλά, εvώ o ήλιoς δύει σαv μια τεράστια κόκκιvη μπάλα πίσω από τα τείχη της πόλης και τo πoτάμι έχει τo χρώμα μιας απαλής φωτιάς και όλα τα πoυλιά γυρvάvε πίσω για βράδυ.

Κρισναμούρτι “Σημειώσεις” μετ.Ν.Πιλάβιος εκδ.καστανιώτη

Image result for krishnamurti

Παντού, λοιπόν, η κοινωνία διαμορφώνει το άτομο και αυτή η διαμόρφωση παίρνει τη μορφή της αυτοβελτίωσης, που είναι πραγματικά η διαιώνιση του «εγώ» με διάφορες μορφές. Η αυτοβελτίωση μπορεί να είναι χοντρική ή μπορεί να είναι πολύ, πολύ εκλεπτυσμένη όταν γίνεται πρακτική της αρετής, της καλοσύνης, εκείνου που λένε, «αγάπα τον γείτονά σου», αλλά στην ουσία είναι συνέχιση του «εγώ» που είναι προϊόν των επιρροών διαμόρφωσης της κοινωνίας. Όλη σου η προσπάθεια έχει πάει στο να γίνεις κάτι, είτε εδώ αν μπορείς να το κάνεις ή αν όχι σε έναν άλλο κόσμο· αλλά το να διατηρήσεις και να συνεχίσεις τον εαυτό είναι η ίδια παρόρμηση.

  Όταν το δει κανείς όλο αυτό – και δεν θα προχωρήσω αναγκαστικά σε κάθε λεπτομέρειά του – ρωτάει αναπόφευκτα τον εαυτό του: Η κοινωνία ή η κουλτούρα υπάρχουν για να βοηθήσουν τον άνθρωπο να ανακαλύψει εκείνο που ίσως ονομάζεται αλήθεια ή Θεός; Εκείνο που έχει σίγουρα σημασία είναι το να ανακαλύψεις, να βιώσεις πραγματικά, κάτι που είναι πολύ πέρα από τον νου, όχι να έχεις απλώς μια πίστη, που δεν έχει καμιά απολύτως σημασία. Και οι επονομαζόμενες θρησκείες, το να ακολουθείς διάφορους δάσκαλους, διάφορες πειθαρχίες που ανήκουν σε αιρέσεις, σε δόγματα και που όλες είναι –αν το παρατηρήσετε- μέσα στο πεδίο της κοινωνικής αξιοπρέπειας, κάτι από όλα αυτά σε βοηθάει να βρεις εκείνο που είναι άχρονη ευλογία, άχρονη πραγματικότητα; Εάν δεν ακούτε απλώς ό,τι λέγεται, συμφωνώντας ή διαφωνώντας, αλλά ρωτάτε τον εαυτό σας εάν η κοινωνία σάς βοηθάει, όχι στο επιφανειακό επίπεδο να σας τρέφει, να σας ντύνει και να σας δίνει στέγη, αλλά σε βάθος· αν κάνετε πραγματικά αυτή την ερώτηση άμεσα στον εαυτό σας, που σημαίνει ότι εφαρμόζετε ό,τι λέγεται στον εαυτό σας έτσι ώστε να γίνει μία άμεση εμπειρία και όχι απλώς μια επανάληψη όσων έχετε ακούσει ή μάθει, τότε θα δείτε ότι προσπάθεια μπορεί να υπάρξει μόνο στο πεδίο της αυτοβελτίωσης. Και η προσπάθεια είναι βασικά μέρος της κοινωνίας, που διαμορφώνει τον νου σύμφωνα με ένα μοντέλο στο οποίο η προσπάθεια θεωρείται ουσιαστική.

Είναι ως εξής. Εάν θέλω να είμαι επιστήμονας, πρέπει να σπουδάσω, πρέπει να ξέρω μαθηματικά, πρέπει να ξέρω όλα όσα έχουν ειπωθεί πριν, πρέπει να κάνω μία τεράστια συσσώρευση γνώσης. Η μνήμη μου πρέπει να πλουτιστεί, να δυναμώσει και να διευρυνθεί. Αλλά μία τέτοια μνήμη, τέτοια γνώση, στην πράξη εμποδίζει περισσότερη ανακάλυψη. Μόνο όταν μπορέσω να ξεχάσω όλη την αποκτημένη γνώση, να σβήσω όλες τις πληροφορίες που έχω αποκτήσει και που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αργότερα, μόνο τότε θα μπορέσω να βρω κάτι καινούργιο. Δεν μπορώ να βρω τίποτα καινούργιο κουβαλώντας το φορτίο του παρελθόντος, της γνώσης, που είναι και πάλι ένα προφανές ψυχολογικό γεγονός. Και το λέω αυτό επειδή προσεγγίζουμε την πραγματικότητα, εκείνη την εξαιρετική κατάσταση δημιουργικότητας, με όλο το φορτίο της κοινωνίας, με τη διαμόρφωση κάποιας δεδομένης κουλτούρας, κι έτσι δεν ανακαλύπτουμε ποτέ τίποτα καινούργιο. Σίγουρα εκείνο που είναι το ανυπέρβλητο, το αιώνιο, πρέπει να είναι πάντα καινούργιο, άχρονο και για να γεννηθεί το καινούργιο, δεν μπορεί να υπάρξει καμία προσπάθεια στο πεδίο εκείνο όπου ασκείται προσπάθεια για αυτοβελτίωση ή αυτό-ολοκλήρωση. Μόνο όταν πάψει εντελώς κάθε τέτοια προσπάθεια είναι δυνατόν να υπάρξει το άλλο.

Σας παρακαλώ, προσέξτε. Δεν είναι κάτι γενικό και αφηρημένο, αλλά είναι ζήτημα κατανόησης όλης της διαδικασίας της προσπάθειας στην κοινωνία· αυτής της κοινωνίας της οποίας είσαστε δημιούργημα, που εσείς την έχετε οικοδομήσει και στην οποία η προσπάθεια είναι ουσιαστική, επειδή αλλιώς είστε χαμένοι. Εάν δεν είσαι φιλόδοξος, καταστράφηκες· εάν δεν είσαι κτητικός, χάθηκες· εάν δεν είσαι ζηλόφθονος, δεν μπορείς να γίνεις διευθυντικό στέλεχος ή πολύ επιτυχημένος. Έτσι κάνεις διαρκώς προσπάθειες για να γίνεις ή να μη γίνεις κάτι, να είσαι επιτυχημένος, να εκπληρώσεις τις φιλοδοξίες σου· και με αυτή τη νοοτροπία, που είναι δημιούργημα της κοινωνίας, προσπαθείς να βρεις κάτι που δεν ανήκει στην κοινωνία.

Εάν κανείς θέλει να βρει εκείνο που είναι Αλήθεια, πρέπει να είναι ελεύθερος από κάθε θρησκεία, από κάθε διαμόρφωση, από κάθε δόγμα, από κάθε πίστη, από κάθε αυθεντία που σε κάνει να συμμορφώνεσαι, πράγμα που σημαίνει στην ουσία, να στέκεσαι εντελώς μόνος σου και αυτό είναι πολύ επίπονο· αυτό δεν είναι ένα χόμπι για κάποια Κυριακή πρωί, όπως όταν πηγαίνεις με ένα ευχάριστο οδήγημα να κάτσεις κάτω από δέντρα και να ακούς κάποιες ανοησίες. Για να βρεις τι είναι Αλήθεια χρειάζεται τεράστια υπομονή, πραότητα, διστακτικότητα. Η απλή μελέτη βιβλίων δεν έχει αξία, αλλά αν καθώς ακούτε μπορείτε να έχετε πλήρη προσοχή, τότε θα δείτε ότι αυτή ακριβώς η προσοχή σάς ελευθερώνει από κάθε προσπάθεια έτσι ώστε χωρίς καμία κίνηση προς οποιανδήποτε κατεύθυνση, ο νους είναι ικανός να δέχεται κάτι που είναι εξαιρετικά όμορφο και δημιουργικό, κάτι που δεν μπορεί να μετρηθεί από τη γνώση, από το παρελθόν. Μόνο ένα τέτοιο πρόσωπο είναι πραγματικά θρησκευόμενο και επαναστατικό, επειδή δεν είναι πια μέρος της κοινωνίας. Όσο είναι κανείς φιλόδοξος, ζηλόφθονος, κτητικός, ανταγωνιστικός, τότε είναι η κοινωνία. Με αυτή την νοοτροπία, από την οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να απελευθερωθείς, ψάχνει κανείς τον Θεό, και αυτή η αναζήτηση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα επειδή είναι απλώς μία άλλη προσπάθεια να γίνεις κάτι, να κερδίσεις κάτι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς τη σχέση του με την κοινωνία, να έχει επίγνωση όλων των πίστεων, των δογμάτων, των δοξασιών, των προλήψεων που έχει αποκτήσει και να τα πετάξει  – όχι με προσπάθεια, επειδή τότε θα παγιδευτείς πάλι στην κοινωνία, αλλά απλώς να δεις αυτά τα πράγματα όπως είναι και να τα αφήσεις να φύγουν, σαν τα φύλλα του Φθινοπώρου που μαραίνονται και διασκορπίζονται με τον αέρα, αφήνοντας το δέντρο γυμνό. Μόνο ένας τέτοιος νους μπορεί να δεχτεί κάτι που φέρνει αμέτρητη ευτυχία στη ζωή.

«Όπως είναι κανείς» μετάφραση Ν.Πιλάβιος

*κάνουμε κλικ στις ρυθμίσεις και διαλέγουμε τους ελληνικούς υπότιτλους.

Δημοσιογράφος: Τι εννοείτε λέγοντας διαλογισμός; Η λέξη αυτή εμφανίζεται συχνά στα βιβλία σας. Την κοίταξα στο Λεξικό της Οξφόρδης προτού έρθω να σας δω και λέει ότι διαλογισμός σημαίνει ικανοποίηση της σκέψης. Αλλά εσείς δεν θέλετε να το κάνουμε αυτό.
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Κανείς πρέπει να πάει σε βάθος για να ξέρει τι σημαίνει πραγματικά. Για μένα ο διλογισμός είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα.

Δημοσιογράφος: Μήπως αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί καλύτερα, λέγοντάς μου τι δεν είναι διαλογισμός;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Μόλις ετοιμαζόμουν να το πω αυτό. Βλέπετε, υπάρχουν διάφορες σχολές διαλογισμού. Προσφέρουν πολλά συστήματα, πολλές μεθόδους και λένε ότι αν εξασκείς αυτές τις μεθόδους την μία ημέρα μετά την άλλη, θα πετύχεις κάποια μορφή φώτισης, κάποια εξαιρετική εμπειρία. Πρώτα απ’ όλα, η όλη ιδέα για συστήματα, για μεθόδους διαλογισμού, συνεπάγεται μηχανική επανάληψη και κάτι τέτοιο δεν είναι διαλογισμός. Τώρα, είναι δυνατόν να μην θολώσεις τον νου με την επανάληψη, αλλά να έχει επίγνωση της κίνησης της σκέψης – χωρίς καταπίεση, χωρίς να προσπαθείς να ελέγξεις τις σκέψεις, αλλά απλώς να έχεις επίγνωση της όλης κίνησης της σκέψης, με αυτή τη φλυαρία να συνεχίζεται;  

Δημοσιογράφος: Αλλά κάνουμε τις σκέψεις μας λέξεις όλη την ώρα, αυτό δεν κάνουμε;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Έτσι είναι. Η σκέψη υπάρχει μόνο με λέξεις ή με εικόνες. Ο διαλογισμός απαιτεί την πιο εξαιρετική πειθαρχία, όχι την πειθαρχία της καταπίεσης και της συμμόρφωσης, αλλά εκείνη που έρχεται όταν παρατηρείς τη σκέψη σου, όταν υπάρχει παρατήρηση της σκέψης. Αυτή ακριβώς η παρατήρηση φέρνει τη δική της εξαιρετική, λεπτή πειθαρχία. Αυτό είναι απολύτως αναγκαίο.  

Δημοσιογράφος: Πρέπει κανείς να ορίσει ορισμένη ώρα γι’ αυτό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Όχι, κύριε, μπορείς να διαλογιστείς οποιαδήποτε ώρα. Μπορείς να το κάνεις όταν κάθεσαι σε ένα λεωφορείο – δηλαδή να βλέπεις και να παρατηρείς. Να προσέχεις ό,τι συμβαίνει γύρω σου και ό,τι συμβαίνει μέσα σου – να έχεις επίγνωση της όλης κίνησης. Βλέπετε, ο διαλογισμός είναι μία μορφή αδειάσματος του νου από οτιδήποτε γνωστό. Χωρίς να γίνει αυτό δεν μπορείς να γνωρίσεις το άγνωστο. Για να δεις οτιδήποτε καινούργιο, εντελώς καινούργιο, ο νους πρέπει να είναι άδειος από όλο το παρελθόν. Η αλήθεια ή ο Θεός ή ό,τι όνομα θέλετε να του δώσετε πρέπει να είναι καινούργιο και όχι κάτι που είναι το αποτέλεσμα προπαγάνδας, το αποτέλεσμα διαμόρφωσης. Ο Χριστιανός είναι διαμορφωμένος από 2.000 χρόνια προπαγάνδας, ο Ινδουιστής και ο Βουδιστής είναι το ίδιο διαμορφωμένοι. Γι’ αυτούς, λοιπόν, ο Θεός ή η Αλήθεια είναι αποτέλεσμα προπαγάνδας. Αλλά αυτό δεν είναι Αλήθεια. Η Αλήθεια είναι κάτι ζωντανό κάθε μέρα. Επομένως ο νους πρέπει να είναι άδειος για να κοιτάξει την Αλήθεια.

Δημοσιογράφος: Δηλαδή σβήνεις τα πάντα, για να το πω έτσι;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Αυτό είναι ο διαλογισμός.

Δημοσιογράφος: Και μετά έχεις πλήρη χαλαρή αντίληψη της πραγματικότητας.
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ακριβώς. Και η πραγματικότητα δεν είναι κάτι στάσιμο· είναι κάτι εξαιρετικά ζωντανό. Και επομένως ο νους που βρίσκεται πραγματικά σε διαλογισμό, ο διαλογιζόμενος νους, είναι ένας πολύ σιωπηλός νους και η σιωπή δεν είναι αποτέλεσμα κατάπνιξης του θορύβου. Δεν είναι το αντίθετο του θορύβου. Έρχεται όταν ο νους κατανοήσει εντελώς τον εαυτό του· οπότε δεν γίνεται καμία απολύτως κίνηση, που σημαίνει ότι τα ίδια τα εγκεφαλικά κύτταρα έχουν γίνει σιωπηλά. Και τότε σε αυτή τη σιωπή συμβαίνουν τα πάντα. Αυτό είναι κάτι εκπληκτικό εάν το έχει παρατηρήσει κανείς. Αυτό είναι πραγματικός διαλογισμός, όχι αυτή η κάλπικη αποδοχή της αυθεντίας και η επανάληψη λέξεων και όλη αυτή η ιστορία. Όλα αυτά είναι ανοησίες.

από το βιβλίο του Κρισναμούρτι “Συναντώντας τη ζωή”

από το μπλογκ του Παραμυθά:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς μπορεί κανείς να κόψει τις συνήθειες;

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ:   Εάν κατανοήσουμε την όλη διαδικασία μιας συνήθειας, τότε ίσως θα μπορέσουμε να σταματήσουμε τη δημιουργία συνηθειών. Το να σταματήσεις απλώς μία ιδιαίτερη συνήθεια είναι συγκριτικά κάτι εύκολο, αλλά το όλο πρόβλημα δεν λύνεται τότε. Όλοι μας έχουμε διάφορες συνήθειες οι οποίες είναι είτε συνειδητές είτε ασυνείδητες· πρέπει, λοιπόν, να βρούμε εάν ο νους μας είναι παγιδευμένος σε κάποια συνήθεια και γιατί ο νους δημιουργεί συνήθειες.

Από συνήθεια δεν γίνονται οι περισσότερες από τις σκέψεις μας; Από την παιδική ηλικία έχουμε διδαχτεί να σκεφτόμαστε ακολουθώντας κάποια γραμμή, είτε σαν Χριστιανοί, Ινδουιστές ή κομμουνιστές και δεν τολμάμε να παρεκκλίνουμε από αυτή τη γραμμή επειδή η ίδια αυτή η παρέκκλιση φέρνει φόβο. Βασικά, λοιπόν, η σκέψη μας γίνεται από συνήθεια, είναι διαμορφωμένη· ο νους μας ακολουθεί καθιερωμένα μονοπάτια και φυσικά υπάρχουν και επιφανειακές συνήθειες που προσπαθούμε να ελέγξουμε.

Τώρα: εάν ο νους σταματήσει εντελώς να σκέφτεται με βάση συνήθειες, τότε θα προσεγγίσουμε το πρόβλημα μίας επιπόλαιης συνήθειας εντελώς διαφορετικά. Καταλαβαίνετε; Εάν ψάχνετε, εάν προσπαθείτε να βρείτε κατά πόσο ο νους σας σκέφτεται με βάση συνήθειες, εάν σας ενδιαφέρει πραγματικά αυτό, τότε – για παράδειγμα – η συνήθεια του καπνίσματος θα έχει μία διαφορετική σημασία. Δηλαδή, εάν ενδιαφέρεσαι να ερευνήσεις βαθιά την όλη διαδικασία της συνήθειας, που βρίσκεται σε ένα βαθύτερο επίπεδο, θα αντιμετωπίσεις τη συνήθεια του καπνίσματος με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Όντας τελείως ξεκάθαρος μέσα σου ότι θέλεις πραγματικά να σταματήσεις όχι μόνο τη συνήθεια του καπνίσματος αλλά την όλη διαδικασία του να σκέφτεσαι με βάση συνήθειες, δεν μάχεσαι την αυτόματη κίνηση του να πάρεις ένα τσιγάρο και όλα τα υπόλοιπα, επειδή βλέπεις ότι όσο πιο πολύ πολεμάς αυτή την ιδιαίτερη συνήθεια, τόσο πιο πολύ της δίνεις ζωή. Αλλά αν δίνεις όλη την προσοχή σου, εάν έχεις πλήρη επίγνωση της συνήθειας, χωρίς να την πολεμάς, τότε θα δεις ότι η συνήθεια σταματάει στην ώρα της· οπότε ο νους παύει να είναι απασχολημένος με αυτή τη συνήθεια. Δεν ξέρω αν το παρακολουθείτε αυτό.

Βλέπω μέσα μου πολύ καθαρά ότι θέλω να σταματήσω το κάπνισμα, αλλά η συνήθεια συνεχίζεται για αρκετά χρόνια. Να την πολεμήσω αυτήν τη συνήθεια; Σίγουρα με το να πολεμήσω μία συνήθεια της δίνω ζωή. Σας παρακαλώ καταλάβετέ το αυτό. Οτιδήποτε πολεμώ μέσα μου, του δίνω ζωή. Εάν πολεμήσω μία ιδέα μου, δίνω ζωή σε αυτή την ιδέα. Πρέπει να το δω αυτό πολύ καθαρά και μπορώ να το δω πολύ καθαρά μόνο αν βλέπω το όλο πρόβλημα της συνήθειας και όχι απλώς και μόνο κάποια ιδιαίτερη συνήθεια. Τότε η προσέγγισή μου στη συνήθεια γίνεται σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο.

Το ερώτημα, λοιπόν, τώρα είναι: Γιατί ο νους σκέφτεται με όρους συνήθειας, όπως η συνήθεια της σχέσης, η συνήθεια των ιδεών, η συνήθεια των πίστεων και λοιπά. Γιατί; Επειδή στην ουσία αναζητά να είναι σίγουρος, να είναι ασφαλής, να είναι μόνιμος, έτσι δεν είναι; Ο νους μισεί να είναι αβέβαιος κι έτσι έχει διάφορες συνήθειες ως μέσα ασφάλειας. Ένας νους που είναι ασφαλής δεν μπορεί ποτέ να είναι ελεύθερος  από συνήθειες, όπως μπορεί μόνο ένας νους που είναι εντελώς ανασφαλής – πράγμα που δεν σημαίνει  ότι θα καταλήξει σε άσυλο ή σε ψυχιατρική κλινική. Ένας νους που είναι τελείως ανασφαλής, που είναι αβέβαιος, ερευνητικός  και επομένως είναι σε μία κατάσταση μη-γνώσης, μόνο ένας τέτοιος νους μπορεί να είναι ελεύθερος από συνήθειες και αυτή είναι η ύψιστη μορφή σκέψη.

«Όπως είναι κανείς» μετάφραση Ν.Πιλάβιος

Αποτέλεσμα εικόνας για κρισναμουρτι

από το μπλογκ του Παραμυθά

«… Είναι αναγκαίο να προκαλέσει κανείς μια τεράστια, μια ριζική επανάσταση όχι απλώς εξωτερικά, αλλά μέσα του. Αν δεν αλλάξεις, αν δεν πάψεις εντελώς να είσαι Ινδουιστής ή Βουδιστής ή Χριστιανός ή κομουνιστής ή ό,τι άλλο, φέρνοντας μόνο κάποιες μεταρρυθμίσεις, αλλάζοντας κάποια πρότυπα εδώ κι εκεί, δεν πρόκειται να μπει καθόλου ειρήνη στην ανθρωπότητα, Αν δεν υπάρξει μια ψυχολογική, μια εσωτερική επανάσταση στον τρόπο που ζεις τη ζωή σου, στον τρόπο που σκέφτεσαι, στην καθημερινές ανήθικες δραστηριότητές σου, δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για μια πραγματικά βαθιά, ισχυρή κοινωνική αλλαγή.

Μπορείτε να δείτε τι συμβαίνει: υπάρχει βία παντού παρόλο που οι θρησκείες λένε, να μην σκοτώνετε, να μην κάνετε πολέμους, να μην πληγώνετε κάποιον άλλον, να είστε ευγενικοί, γενναιόδωροι, να ανοίγετε την καρδιά σας στους άλλους. Το λένε και διάφορα βιβλία, αλλά αυτό δεν έχει καμιά αξία. Εκείνο που έχει σημασία είναι αυτό είστε. Το γεγονός είναι ότι ο κόσμος είστε εσείς, όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη· τον κόσμο, το έθνος, την κοινωνία, τον πολιτισμό όπου έχετε ανατραφεί, τα έχει οικοδομήσει μέσα από τον χρόνο ο άνθρωπος. Είστε το αποτέλεσμα αυτού του πράγματος και για να φέρει κανείς μια αλλαγή στο οικοδόμημα της εδραιωμένης διεφθαρμένης κατάστασης, πρέπει να αλλάξει ολοκληρωτικά ο ίδιος εσωτερικά. Αυτό είναι ένα λογικό, εύλογο, ολοφάνερο γεγονός. Και η βία θεωρείται ως μέσο για την αλλαγή της κοινωνίας. Παρουσιάζεται ως μία γρήγορη αλλαγή που μπορεί να μπει στην κοινωνία και έτσι, σε μερικά μέρη του κόσμου, οι άνθρωποι δικαιώνουν τη βία. Αλλά μπορεί κανείς να δει λογικά, συνετά ότι ίσως η βία φέρει μία επιφανειακή αλλαγή στην κοινωνική τάξη, αλλά αυτή η υλική αλλαγή καταλήγει αναπόφευκτα σε δικτατορία ή σε γραφειοκρατία ή σε χάος που σε συνέχεια φέρνει τυραννία. Κι αυτό είναι επίσης ένα ολοφάνερο γεγονός. (…) Αυτό που θα κάνουμε, είναι να κατανοήσουμε το τεράστιο, πολύπλοκο ανθρώπινο πρόβλημα, όχι το πώς θα αλλάξετε τις κυβερνήσεις σας ή πώς θα θρέψετε άμεσα τους φτωχούς, ούτε πώς θα σταματήσετε άμεσα την αποκρουστική σκληρότητα και διαφθορά, αλλά να δούμε το σύνολο του προβλήματος, όχι ένα ιδιαίτερο κομμάτι του. Επειδή η ζωή δεν είναι να πηγαίνεις στη δουλειά σου για σαράντα χρόνια, αλλά το να κατανοήσεις τον εαυτό σου, την οικογένειά σου, να κατανοήσεις αυτό που ονομάζεται σεξ και που έχει γίνει εξαιρετικά σημαντικό· είναι το να κατανοήσεις τις συγκρούσεις του ανθρώπου, τόσο εξωτερικά όσο και μέσα του· μαζί θα κατανοήσουμε αν υπάρχει δυνατότητα να ζεις σε αυτόν τον κόσμο με ειρήνη, όχι με το να αποσυρθείς από αυτόν, όχι με το να γίνεις μοναχός ή σαννυάσι, αλλά να ζεις σε αυτήν την υπέροχη γη που είναι δική μας, με αγάπη, με ομορφιά, με αλήθεια.

Για να το ανακαλύψεις αυτό πρέπει να μπορείς να ακούς όχι με το μυαλό, αλλά με την καρδιά σου· να ακούς για να κατανοήσεις, να προσπαθείς να ανακαλύψεις, επειδή έχεις να μάθεις πράγματα από τον εαυτό σου και όχι από κάποιον άλλον. Κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σε διδάξει για τον εαυτό σου, ούτε η Γκίτα, ούτε οι Ουπανισάδες. Κανένας καθηγητής, φιλόσοφος ή ψυχολόγος δεν μπορεί να σας διδάξει για τον εαυτό σας. Αυτό που μπορούν να σας διδάξουν είναι εκείνο που νομίζουν ότι είστε ή εκείνο που νομίζουν ότι θα πρέπει να γίνετε· κι αυτό είναι η δική τους άποψη, το δικό τους συμπέρασμά, η δική τους αντίληψη, που δεν έχουν καμία σχέση με εσάς. Έχετε αποδεχτείτε για αιώνες την αυθεντία άλλων, την αυθεντία των γκουρού σας, την αυθεντία της παράδοσής σας, όσων έχουν πει κάποιοι άλλοι. Γι’ αυτό δεν έχετε ενέργεια· γι’ αυτό είστε ξεροκέφαλοι, αναίσθητοι· γι’ αυτό είστε άνθρωποι από δεύτερο χέρι. Ξέρω ότι γελάτε, αλλά όταν γελάτε είναι ένδειξη ότι όλα αυτά δεν σας αγγίζουν. Είναι όπως με ένα νέο άνθρωπο που πάει στο Κολλέγιο, παίρνει ένα πτυχίο και βρίσκει κάποια δουλειά και για πάντα μετά νοιώθει ασφαλής. Γι’ αυτό σας έχουν καταστρέψει οι αυθεντίες· σας έχουν καταστρέψει οι θρησκείες. Σας παρακαλώ δείτε το πραγματικά αυτό.»

Από το βιβλίο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» που μεταφράζεται τώρα

 

J.K.

Aπό το μπλογκ του Παραμυθά

«…  Εάν δεν κατανοήσετε τι είναι η σκέψη, τότε θα είστε μονίμως σε σύγκρουση με τη σκέψη. Πραγματικά δεν ξέρω από πού να αρχίσω όλη αυτή την ιστορία, επειδή είναι κάτι πολύ περίπλοκο στο οποίο πρόκειται να εμβαθύνουμε μαζί. Είτε καταλαβαίνετε είτε όχι, απλώς ακούτε.
Το πρώτο βήμα είναι και το τελευταίο βήμα.  Το πρώτο βήμα είναι εκείνο της ξεκάθαρης αντίληψης και η ξεκάθαρη δράση της ξεκάθαρης αντίληψης είναι η τελειωτική δράση. Όταν δεις κάποιο κίνδυνο, όπως να σε πλησιάζει ένα φίδι, αυτή ακριβώς η αντίληψη είναι πλήρης δράση. Είπαμε ότι το πρώτο βήμα είναι και το τελευταίο βήμα. Το πρώτο βήμα είναι να αντιληφθείς – να αντιληφθείς τι σκέφτεσαι, να αντιληφθείς τις φιλοδοξίες σου, να αντιληφθείς τις ανησυχίες σου, την απελπισία σου, την έντονη αίσθηση θλίψης. Να τα αντιληφθείς χωρίς καμία επίκριση, χωρίς καμία δικαιολογία, χωρίς καμιά επιθυμία να ήταν διαφορετικά, απλώς να τα αντιληφθείς έτσι όπως είναι. Όταν τα αντιληφθείς έτσι όπως είναι, τότε έρχεται ένα εντελώς διαφορετικό είδος δράσης και αυτή η δράση είναι τελειωτική δράση.  Όταν, δηλαδή, αντιλαμβάνεσαι κάτι ότι είναι ψεύτικο ή ότι είναι αληθινό, αυτή η αντίληψη είναι η τελειωτική δράση, που είναι και το τελευταίο βήμα…»

Από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζεται αυτό τον καιρό: «ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.»

Αρέσει σε %d bloggers: