Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘«H αναζήτηση της αλήθειας»’ Category

krishnamurti

Ερώτηση: Όταν είμαι εδώ και σας ακούω νομίζω ότι έχω καταλάβει  αλλά όταν φεύγω από δω, παρόλο που προσπαθώ να εφαρμόσω όσα λέγατε, είναι σαν να μην κατάλαβα τίποτα.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ελπίζω να μη με θεωρήσετε αγενή, αλλά δεν είμαι εγώ που ακούτε. Εκεί βρίσκεται το λάθος. Τί λέει ο ομιλητής; Απλώς επισημαίνει κάποια πράγματα. Ο ομιλητής είστε εσείς που σκέφτεστε δυνατά. Για όνομα του Θεού, καταλάβετε αυτό το απλό γεγονός! Αλλά εσείς ακούτε τον ομιλητή κι έτσι αυτός γίνεται ηγέτης σας, γίνεται ο τρόπος για να κατανοείτε, ο οδηγός σας, ο δρόμος σας προς την κατανόηση – πράγμα που είναι φριχτό, απεχθές, επειδή έτσι εδραιώνετε την ιεραρχία της αυθεντίας.

Αυτό, λοιπόν, που κάνετε εδώ είναι να ακούτε τον εαυτό σας. Κοιτάζετε την εικόνα που ζωγραφίζει ο ομιλητής, που είναι η δική σας εικόνα, όχι του ομιλητή. Εάν έως εδώ είναι ξεκάθαρο ότι κοιτάζετε τον εαυτό σας, τότε μπορείτε να πείτε «Μάλιστα, βλέπω τον εαυτό μου όπως είναι και δεν θέλω να κάνω τίποτα γι’ αυτό» και τέρμα.

Αλλά εάν πείτε «Βλέπω τον εαυτό μου όπως είναι και πρέπει να τον αλλάξω», τότε αρχίζετε να δουλεύετε μέσα από ό,τι καταλαβαίνετε εσείς, πράγμα το οποίο είναι εντελώς διαφορετικό από το να εφαρμόσετε ό,τι λέει ο ομιλητής.

Όταν θέλεις να δουλέψεις σκληρά, πέφτεις με τα μούτρα’ αν δεν θέλεις, είναι δική σου υπόθεση. Αλλά πρέπει να δημιουργήσετε έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια κοινωνία, μια καινούργια ομάδα ανθρώπων, κι αυτό δεν μπορείτε να το κάνετε λέγοντας «Άκουσα τον ομιλητή και θέλω να ξέρω πώς θα εφαρμόσω όσα λέει». Δεν είναι ο ομιλητής που ακούτε, αλλά ο εαυτός σας’ και μπορεί ν’ ακούς τον εαυτό σου επιφανειακά, αδιάφορα, από περιέργεια ή προσεκτικά.

Όταν είσαι πραγματικά προσεκτικός, τότε έχεις την ενέργεια, το πάθος να συνεχίσεις να ακούς τον εαυτό σου’ κι αυτό είναι το μόνο που έχεις να κάνεις. Να ακούς τον εαυτό σου σημαίνει να μην προβάλλεις καμιά αντίσταση σε ό,τι ακούς. Δεν υπάρχει σύγκριση, ούτε να λες «Αυτό είναι καλό κι εκείνο είναι κακό» ή «Πρέπει να είμαι αυτό κι όχι εκείνο» – όλες αυτές οι βλακείες, οι ασήμαντες ανοησίες εξαφανίζονται. Μέσα σ’ αυτό το πάθος και την ενέργεια υπάρχει δράση – όλο αυτό το πράγμα είναι δράση. Δεν λες «Έχοντας ακούσει τον ομιλητή, θέλω να τα εφαρμόσω».

Δεν μπορείς να εφαρμόσεις αυτά που ακούς· αν το κάνεις γίνεται φτηνό, παιδιάστικο. Αλλά εάν καθώς μιλάει ο ομιλητής ακούς εσένα τον ίδιο, τότε μέσα απ’ αυτό τον τρόπο να ακούς έρχεται διαύγεια, έρχεται ευαισθησία· μέσα από αυτό τον τρόπο ν’ ακούς γίνεται ο νους υγιής, δυνατός. Όταν δεν υπακούς ούτε αντιστέκεσαι γίνεσαι ζωντανός, δυνατός, και μόνο ένα τέτοιο ανθρώπινο πλάσμα μπορεί να δημιουργήσει μια καινούργια γενιά ανθρώπων, έναν καινούργιο κόσμο.

Ένατη Δημόσια Ομιλία, Ζάανεν, 29 Ιουλίου 1965

Κρισναμούρτι, «Η αναζήτηση της αλήθειας», επιλογή κειμένων και μετάφραση από τον Ν.Πιλάβιο,εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

603304_391095037645519_739844737_n

Μόλις βρεθήκαμε μόνοι οι δυο μας βούτηξα στην καρδιά του προβλήματος μου: «Όταν παρατη­ρώ το νου και τα συναισθήματά μου μοιάζει κάποια στιγμή να πέφτει ομίχλη ή ένα πέπλο – κά­τι που με εμποδίζει να πάω βαθύτερα».
Κατάλαβε αμέσως τι του έλεγα και ρώτησε: «Το πέπλο δεν αποτραβιέται λιγάκι κάθε φο­ρά;»
«Μερικές φορές». Υπήρχαν στιγμές που ή­ταν πολύ πιο δύσκολο να έχεις επίγνωση. «Η ε­γρήγορση κάποιου δεν εξαρτάται από τη σω­ματική του κατάσταση; Αν κανείς είναι άρρω­στος, δεν έχει και πολλή επίγνωση».
«Φυσικά και εξαρτάται. Αν κανείς έχει σω­ματικούς πόνους, φυσικά δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτε άλλο».
«Ή δεν έχει ενέργεια…»
«Ναι, ακριβώς’ του λείπει ενέργεια. Πρέ­πει, λοιπόν, κανείς να προσέχει τη σωματική του κατάσταση, να φροντίζει τη δίαιτά του, να μην παρακουράζεται και λοιπά».
«Εννοείς ότι πρέπει να δοκιμάσει κανείς την επίδραση κάθε τροφής;»
«Ναι, να πειραματιστεί με διάφορες τρο­φές και να παρατηρεί τις αντιδράσεις του σώ­ματος στα διάφορα είδη».
«Κι όταν κανείς νιώθει κούραση;»
«Τότε επέμενε να έχεις εγρήγορση».
«Εννοείς σε πείσμα της κατάστασής σου;»
«Ναι, αλλά μπορεί κανείς να συνεχίσει έτσι μόνο για ένα διάστημα κι ύστερα το σώμα κα­ταρρέει».
Ξαναγυρνώντας στις αρχικές μου σκέψεις είπα: «Πώς μπορώ να κάνω το διαλογισμό πιο έντονο;»
«Τώρα τι κάνεις;»
«Παρατηρώ τα συναισθήματά μου και τις σκέψεις μου και αφουγκράζομαι κάθε κίνηση μέσα μου».
«Παρατηρεί, λοιπόν, κανείς τα αισθήματα και το νου με όλες τις περιπλανήσεις τους. Για να το κάνει αυτό κανείς πρέπει να είναι πολύ ξύπνιος, δεν πρέπει;»
«Έχει κανείς επίγνωση των πάντων μεμιάς ή η προσοχή μετακινείται γρήγορα από το ένα στο άλλο – τις σκέψεις, τα αισθήματα, τις πράξεις, τους ήχους;»
«Αυτή ή ιστορία είναι αρκετά δύσκολη α­πό μόνη της, μην την κάνεις δυσκολότερη. Πρέ­πει κανείς να είναι ξύπνιος σωματικά, αισθη­ματικά, λεκτικά, νοητικά, παντού και όλη την ώρα. Είναι σαν ένα σπίτι με διαφορετικά δω­μάτια, όπου κάτι διαφορετικό συμβαίνει στο καθένα απ’ αυτά, αλλά είναι όλα ένα ενιαίο σύ­νολο». Το πρόσωπο του Κρισναμούρτι είχε μια έκφραση στοργικού ενδιαφέροντος για μένα. «Νομίζω ότι χρειάζεται να ‘χεις χρόνο για να μένεις μόνος σου με τον εαυτό σου και το πρωί κι ύστερα πάλι το σούρουπο – ίσως μια βόλτα. Όταν λέω μόνος, εννοώ μόνος. Αν δεν έχεις ένα δικό σου δωμάτιο, πήγαινε κάπου, κάτω από ένα δέντρο».
«Η δυσκολία βρίσκεται στο να χρησιμο­ποιείς σωστά το χρόνο».
«Ξεσκέπασε όλα σου τα προβλήματα. Βγά­λε έξω τα πάντα, τη ζήλια, τα πάντα. Παίξε μαζί τους. Τότε δεν θα ‘σαι πια νευρικός ή θυμωμέ­νος’ θα είσαι ξύπνιος, σε εγρήγορση, ήσυχος μέσα σου».
Όπως πάντα, επηρεάστηκα βαθιά κι έμει­να με μια αίσθηση ότι είχα να κάνω πολλή δου­λειά και για πολύ καιρό.

*Απόσπασμα από δακτυλογραφημένο αντίτυπο που δόθηκε στον μεταφραστή το 1991.Πρόκειται για μια σειρά από προσωπικές συζήτησεις που είχε ο Ντέιβιντ Γιανγκ με τον Κρισναμούρτι.Δημοσιεύεται για πρώτη φορά το 2011 με την έκδοση του βιβλίου, από τις εκδόσεις Καστανιώτη,

Κρισναμούρτι «Η αναζήτηση της αλήθειας» μετ. Ν.Πιλάβιος, εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

 

978-960-03-5368-6b

Όλοι μας μπορούσαμε να ακούσουμε εκείνη τη στιγμή ένα κοράκι που φώναζε επίμονα.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ. «Ξέρετε τι σημαίνει να ακούς; Ακούτε το κοράκι; Πώς το ακούτε; Ακούστε το. Πρώτα ακούστε το λογικά. Το κοράκι φωνάζει. Το ακούτε μέσα σε ένα κενό; Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να το ακούσετε, έτσι δεν είναι; Ή το ακούτε μαζί με άλλους θορύβους; Προσέξτε. Μη βιαστείτε να απαντήσετε, γιατί είναι πολύ σημαντικό για τον καθένα να το βρει. Πώς ακούμε το κελάηδημα ενός πουλιού που δεν έχουμε ξανακούσει ποτέ; Είμαστε ανοιχτοί, άδειοι κι επομένως ελεύθεροι να δεχτούμε;

Ένα μέλος της ομάδας είπε «Αν…» κι ο Κρισναμούρτι το διέκοψε λέγοντας «Όχι. Όχι “αν” και «όταν » και «θα ‘πρεπε’’. Είπα ακούστε το κοράκι. Το ακούτε μέσα σε ένα κενό ή μαζί με άλλους θορύβους; Τι είναι γεγονός για σας τους ίδιους, όχι για μένα;»

ΔΑΣΚΑΛΟΣ: «Το ακούω μέσα σε ένα κενό».

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: «Τώρα, αν ακούτε το κοράκι μέσα σε ένα κενό, ακούτε κι αυτή την κατάσταση για την οποία συζητάμε μέσα σε ένα κενό;» (Αναφερόταν στην αρχική ερώτηση για την κατάσταση της ανθρωπότητας.) «Μιλήσατε για κενό. Τι εννοείτε μ’ αυτή τη λέξη; Ένα ποτήρι είναι κενό’ δεν έχει τίποτα μέσα, εντελώς κενό. Περιμένετε. Πάμε σιγά σιγά. Είναι εντελώς κενό το ποτήρι; Μην απαντάτε» δεν μπορείτε να απαντήσετε σ’ αυτή την ερώτηση Ακούτε -όχι μόνο στο Ρίσι Βάλει- την κραυγή της απελπισίας των ανθρώπων -όχι κάποιων συγκεκριμένων ανθρώπων- μέσα σε ένα κενό; Οπότε αυτός ο ήχος έχει μια σπάνια δυναμικότητα -καταλαβαίνετε;- όπως κάθε ήχος που ακούγεται μέσα σε ένα κενό γίνεται ένας σπάνιος ήχος».

Τα ερωτήματα ήταν για να διαλογιστεί κανείς πάνω σ’ αυτά, οπότε δεν μπορούσαν να απαντηθούν με τη λογική. Η ατμόσφαιρα ήταν πλημμυρισμένη σιωπή και ηρεμία.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: «Μπορείτε, λοιπόν, να ακούτε; Οπότε μπορείτε και να βλέπετε μέσα σε ένα κενό; Να δείτε αυτή την κατάσταση μέσα σε ένα κενό; Κι έτσι να τη δείτε -όπως θα βλέπατε εκείνο εκεί το λουλούδι, το χρώμα του μέσα από ένα κενό; Αν κοιτάξετε το χρώμα του μέσα σε κενό έχει εντελώς διαφορετική ποιότητα απ’ ό,τι αν το κοιτάξετε μαζί με άλλα αντίθετα χρώματα και θορύβους. Παρακολουθείτε; Ακούτε αυτή την κραυγή μέσα σε ένα κενό; Οπότε εκείνη η κραυγή έχει εκπληκτική ποιότητα. Χτες το βράδυ άκουσα μια κουκουβάγια. Όλα ήταν ήσυχα. Ήταν εκεί, καθισμένη σε εκείνο το δέντρο. Ήταν σχεδόν μέσα στο δωμάτιό μου. Υπήρχε απόλυτη σιωπή -και μέσα κι έξω- και η φωνή εκείνης της κουκουβάγιας ήταν ένας απίστευτα εκπληκτικός ήχος. Βρείτε το, λοιπόν».

Αργά και ήσυχα σηκωθήκαμε και γυρίσαμε στις δουλειές μας. Νιώθαμε φοβερή γαλήνη μέσα μας.

Απ’ όλες τις συμβουλές που μου έδωσε ο Κρισναμούρτι, η υπόδειξη που έχει αποδειχτεί η πιο χρήσιμη είναι να ακούω προσεκτικά οποιονδήποτε ήχο τυχαίνει να ακουστεί κάποια στιγμή -ένα αεροπλάνο, τον αέρα, τη βροχή, το κρώξιμο ενός κορακιού- και κατόπιν σ’ αυτή την κατάσταση του ανοίγματος να γυρνάω προς τα μέσα μου και να «ακούω» με προσοχή και να «κοιτάζω» οτιδήποτε βρίσκεται πραγματικά εκεί. Κι αυτή η εσωτερική «ακρόαση» και το εσωτερικό «κοίταγμα» είναι διαλογισμός – σε τέτοια κατάσταση ο νους δεν φλυαρεί.

Συζήτηση με δασκάλους στο σχολείο του Ρίσι Βάλει, Δεκέμβριος 1963

Κρισναμούρτι “Η αναζήτηση της αλήθειας” μετάφρ. Ν.Πιλάβιος,εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

 

Jiddu Krishnamurti.7

Από μια συζήτηση με τον Κρισναμούρτι και τον Φρανκ Γουότερς, συγγραφέα και υποψήφιο για Βραβείο Νόμπελ, που ηχογραφήθηκε στο σπίτι όπου έμενε ο Κρισναμούρτι, στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας, στις 27 Μαρτίου 1972.

ΓΟΥΟΤΕΡΣ: θα ήθελα να μιλήσουμε για την κουνταλίνι.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ξέρετε για την κουνταλίνι;

ΓΟΥΟΤΕΡΣ: Ναι, ξέρω για την κουνταλίνι ξέρω τί είναι.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ξέρετε τί είναι η κουνταλίνι!!! ΓΟΥΟΤΕΡΣ: Ναι.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Πρώτα απ’ όλα, κύριε, δεν θα έπρεπε να μιλάει κανείς ποτέ γι’ αυτήν…

(Σταματάει για λίγο να μιλάει και σκέφτεται).Καλά… αν ενδιαφέρεστε, θα σας πω λίγα γι’ αυτήν.

ΓΟΥΟΤΕΡΣ: Ενδιαφέρομαι πάρα πολύ, μα πάρα πολύ.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Εντάξει. Η ιδέα, λοιπόν, είναι ότι όλη η ενέργεια μέσα στον άνθρωπο βρίσκεται εδώ, γύρω από το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης. (Το δείχνει.) Αλλά για να απελευθερωθεί αυτή η ενέργεια πρέπει, φυσικά, να έχει κανείς απολύτως σωστή συμπεριφορά: πρέπει να έχεις καλοσύνη’ να μην πληγώνεις ποτέ κανέναν’  να μην οργίζεσαι ποτέ’  να μη σκέφτεσαι ποτέ τον εαυτό σου, γιατί αλλιώς, αν απελευθερωθεί η κουνταλίνι κι εσύ είσαι εγωκεντρικό άτομο, θα καταστρέφεις και τον εαυτό σου και τους γύρω σου. Εάν, ας πούμε, έχεις σεξουαλικότητα κι απελευθερωθεί η κουνταλίνι σου, θα γίνεις ένα σεξουαλικό τέρας. Και αν είσαι έστω και λίγο άπληστος, βίαιος, θα γίνεις βαθιά αχρείος. Γι’ αυτό, λοιπόν, δεν πρέπει να την αγγίζεις, δεν πρέπει να την πλησιάζεις ή να τη σκέφτεσαι μέχρι να είσαι σωστός άνθρωπος, μέχρι να είσαι πραγματικό ανθρώπινο πλάσμα, όπως λένε. […] Μην την αγγίζεις, λοιπόν-με οποιοδήποτε αντάλλαγμα- μέχρι όλα εδώ μέσα (δείχνει το κεφάλι του) να μπουν στη θέση τους’  μέχρι να «βαφτιστείς» πραγματικά στην καλοσύνη’  μέχρι να είσαι βαθιά, μέσα στης καρδιάς σου την καρδιά, πραγματικά καλός άνθρωπος. Μπορεί, τότε, οι άλλοι να σου κάνουνε κακό, να σε κυνηγάνε και να σε κατηγορούνε, να σε τρέχουν σε δικαστήρια, αλλά εσύ είσαι πάντα ριζωμένος εκεί, στο καλό. Και τότε «ε κ ε ί ν ο  το  ά λ λ ο» πράγμα ίσως να έρθει αβίαστα. Αλλά αν το κυνηγήσεις, τότε ψάχνεις για φασαρίες. Και θα τις βρεις, γιατί στην εποχή μας υπάρχουν διάφοροι άνθρωποι από τις Ινδίες -ή κάποιοι που έχουν γυρίσει από κει- που γυρνάνε σαν μικροπωλητές και πουλάνε κουνταλίνι. Τι φριχτοί άνθρωποι!

ΓΟΥΟΤΕΡΣ: Ναι, αυτή είναι γενικά μια τραγωδία στην ανθρωπότητα: άνθρωποι που δεν είναι προετοιμασμένοι βαθιά μέσα τους είναι σε θέση να ενεργοποιήσουν τεχνητά μεγάλες δυνάμεις. Κάτι τέτοιο είναι και η μαγεία.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ναι, έτσι είναι.

ΓΟΥΟΤΕΡΣ: Έχω δει μάλιστα και διαφημίσεις: «ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΙ-ΓΙΟΓΚΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ».

 ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Πα, πα, πα… Βλέπετε, κύριε, κάποιοι μοναχοί ή σανιάσις  στην Ινδία θέλουν να την ξυπνήσουν μέσα τους. Μερικοί απ’ αυτούς το καταφέρνουν και σ’ αυτό βρίσκεται όλη η ιδέα: παραδοσιακοί  ινδουιστές χρησιμοποιούν παραδοσιακές τελετουργίες και τέτοια, κι η κουνταλίνι μεταμορφώνεται σε μια τερατώδη ενέργεια που τη χρησιμοποιούν γι’ αυτούς τους ίδιους. Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι στις Ινδίες ή στην Αμερική ή στην Ευρώπη σου λένε: «Μόλις ξυπνήσεις την κουνταλίνι θα γίνεις καλός, θα έχεις διάφορες δυνάμεις, μαντικές ικανότητες…» και λοιπά, και λοιπά. Μην τ’ αγγίζετε, κύριε, αυτά τα πράγματα. Μπορεί και να τα έχετε, μπορεί να υπάρχουν από πάντα μέσα σας, αλλά μην πηγαίνετε προς τα κει. Γυρίστε τους την πλάτη σας.

Κρισναμούρτι «Η αναζήτηση της αλήθειας» μετάφρ. Ν.Πιλάβιος,εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

» Γιατί κάνουμε την ομοφυλοφιλία τόσο τεράστιο πρόβλημα;  Προφανώς, ενώ δεν κάνουμε πρόβλημα την ετεροφυλοφιλία κάνουμε πρόβλημα το αντίθετο. Γιατί; Είναι ένα γεγονός. Θα έπρεπε, λοιπόν, να ερευνήσουμε το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας ως κάτι διαφορετικό από εκείνο της ετεροφυλοφιλίας; Ή πρέπει να ερευνήσουμε χωρίς να καταδικάζουμε τη μια ή την άλλη, χωρίς να εγκρίνουμε τη μια και να αποδοκιμάζουμε την άλλη, αλλά να ερευνήσουμε γιατί η σεξουαλικότητα και στις δυο πλευρές της, έχει γίνει τόσο κολοσσιαία σημαντική; Γιατί; Απαντήστε εσείς σ’ αυτήν την ερώτηση.»

Κρισναμούρτι «Η αναζήτηση της αλήθειας» μετάφρ. Ν.Πιλάβιος,εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

IMGP1297

Ακροατής: Θα ήθελα να μάθω για τη χάθα γιόγκα. Ξέρω πολλούς ανθρώπους που την εφαρμόζουν, αλλά εξαπατούν τον εαυτό τους’ είναι ολοφάνερο ότι ζουν σε μια φαντασίωση.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Μου έχουν πει πως η χάθα γιόγκα και ό,τι εμπλέκεται σ’ αυτή επινοήθηκε πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια. Αυτό μου το είπε κάποιος που έχει μελετήσει το όλο θέμα πολύ προσεκτικά. Εκείνους τους καιρούς αυτοί που  εξουσίαζαν τη γη έπρεπε να κρατούν πολύ καθαρό το μυαλό τους και ξεκάθαρη τη σκέψη τους, και γι’ αυτόν το λόγο μασούσαν κάτι φύλλα από τα Ιμαλάια. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, το φυτό αυτό εξαφανίστηκε κι έτσι έπρεπε να επινοήσουν μια μέθοδο με την οποία οι διάφοροι αδένες του ανθρώπινου οργανισμού να μπορούν να διατηρούνται υγιείς και ακμαίοι. Έτσι, επινόησαν τις ασκήσεις γιόγκα για να κρατάνε το σώμα υγιές και ως εκ τούτου να έχουν έναν πολύ δραστήριο και διαυγή νου. Η εφαρμογή ορισμένων ασκήσεων –αναπνευστικών και άλλων- όντως  κρατά τους αδένες δραστήριους και υγιείς. Ανακάλυψαν επίσης ότι ο σωστός τρόπος αναπνοής όντως βοηθάει- όχι για να πετύχεις να φέρεις τη φώτιση, αλλά για να κρατήσεις τα εγκεφαλικά κύτταρα εφοδιασμένα με την κατάλληλη ποσότητα αέρα, ώστε να λειτουργούν καλά. Έπειτα εμφανίστηκαν όλοι οι εκμεταλλευτές που είπαν: «Αν τα κάνεις όλα αυτά τότε θα έχεις έναν ήρεμο και σιωπηλό νου». Η σιωπή τους είναι η σιωπή της σκέψης, που είναι φθορά και επομένως θάνατος. Είπαν: «Με αυτό τον τρόπο θα ξυπνήσεις διάφορα κέντρα και θα ζήσεις την εμπειρία της φώτισης». Φυσικά, ο νους μας είναι τόσο άπληστος, τόσο αχόρταγος, που θέλουμε όλο και περισσότερες εμπειρίες, θέλουμε να είμαστε καλύτεροι από τον διπλανό μας, να φαινόμαστε πιο ωραίοι, να έχουμε καλύτερο σώμα, κι έτσι πέσαμε στην παγίδα. Ο ομιλητής κάνει διάφορες ασκήσεις, περίπου δύο ώρες την ημέρα, μην τον αντιγράψετε, δεν ξέρετε τίποτα γι’ αυτά! Έτσι, όσο έχει κανείς φαντασιώσεις, κάτι που ανήκει στη λειτουργία της σκέψης, δεν πάει να κάνει ό,τι  θέλει. Ο  νους δεν πρόκειται ποτέ να είναι ήσυχος, γαλήνιος, έχοντας την αίσθηση μιας μεγάλης εσωτερικής ομορφιάς και επάρκειας.

Έβδομη Δημόσια Ομιλία, Σάανεν, 1η Αυγούστου 1971

Κρισναμούρτι «Η αναζήτηση της αλήθειας» επιλογή κειμένων-μετάφραση Ν.Πιλάβιος

Read Full Post »

Άνθρωποι μονάχοι.

Τον ίδιο μήνα είχαμε άλλη μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Ύστερα από μερικές προκαταρκτικές κουβέντες, ο Κρισναμούρτι έκανε την εξής
ερώτηση στους δασκάλους: «Κοιτώντας την κατάσταση που υπάρχει στον κόσμο σήμερα διακρίνουμε τον εθνικισμό, τον κομμουνισμό και
αυτό που ονομάζουν καπιταλισμό· διακρίνουμε την αποτυχία των θρησκειών, την ανωριμότητα των πολιτικών, τη διάσπαρτη βία, πολέμους,
την ηθική κατάρρευση και λοιπά. Ποιο είναι το κύριο θέμα;»
Η ομάδα έδωσε διάφορες απαντήσεις, που όλες αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, οπότε ο Κρισναμούρτι ξανάκανε την ερώτηση λίγο πιο δηκτικά: «Ποια κραυγή ακούτε; Δουλέψτε το μυαλό σας, όλο σας το είναι. Μην προσφέρετε  στον άλλο απλώς λόγια. Μην ταΐζετε με λόγια τον άνθρωπο που πεινάει!»

Ύστερα από μια μεγάλη παύση ένας δάσκαλος είπε: «Ακούω απελπισία».

Κρισναμούρτι: «Για να ανταποκριθείτε σ’αυτό, θα  πρέπει να βρείτε όχι μια μερική δράση,αλλά μια ολοκληρωτική δράση που δεν θα θρέψει
περισσότερη απελπισία, περισσότερη δυστυχία. Έτσι; Μη συμφωνείτε, απλώς σκέφτομαι δυνατά. Αν τη δείτε και την ακούσετε αληθινά,τί θα κάνετε; Θ’ ανταποκριθείτε; Ή θα πείτε: «Συγγνώμη! Κ ι εγώ είμαι απελπισμένος δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό. Είμαι παντρεμένος. Έχω παιδιά. Δεν έχω δουλειά. Δεν μου φέρονται καλά. Η γυναίκα μου είναι τούτο κι εκείνο ή ο άντρας μου είναι τούτο κι εκείνο.

Ο Κρισναμούρτι περίμενε λίγο πριν συνεχίσει για να παρατηρήσει την επίδραση που ειχαν λόγια του στο ακροατήριό του.

«Είναι τόσο περιοριστική η δική σας απελπισία, που δεν μπορείτε ν’ ακούσετε την κραυγή; Κι όταν πράγματι ακούτε την κραυγή, την ερμηνεύετε με βάση τη δική σας περιορισμένη ορολογία και εμπειρία; Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Τι λέτε; Πρέπει να απαντήσετε, πρέπει να το ανακαλύψετε. Δεν μπορείτε απλώς να κάθεστε εκεί αφήνοντας τον κόσμο να στροβιλίζεται και να περιμένετε να σας πει κάποιος τι να κάνετε. Είστε
υποχρεωμένοι να το ανακαλύψετε».

Περίμενε πάλι κάποια ανταπόκριση που δεν την είχε κι έτσι άρχισε ξανά.

Κρισναμούρτι: «Ακούτε την κραυγή. Πώς ανταποκρίνεστε σ’ αυτή; Σαν υπαρξιστής; Σαν ινδουιστής; Σαν μουσουλμάνος; Σαν ένας διπλωματούχος που πέρασε τις εξετάσεις του με μια τεράστια ποσότητα ανόητων λέξεων; Πώς ανταποκρίνεστε;» Και πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση από την ομάδα.«Ακούτε την κραυγή (ίσως δεν την ακούτε καν). Τι κάνετε; Λέτε «Είμαι απελπισμένος, οπότε δεν μπορώ ν’ απαντήσω, τελεία και παύλα»; Τι κάνετε;»

Συχνά -πιο συχνά απ’ όσο σημειώνεται εδώ- μας ρωτούσε αν τον παρακολουθούσαμε κι αν πραγματικά καταλαβαίναμε εκείνο που εννοούσε, έτσι ώστε να μας κρατάει ξύπνιους και δραστήριους αντί να απορροφάμε παθητικά τα λόγια του. Συνέχισε υπομονετικά.

Κρισναμούρτι: «Πρώτα απ’ όλα να είστε πολύ απλοί και ξεκάθαροι. Σε τι βάθος ακούτε την κραυγή; Με παρακολουθείτε; Αν το μωρό σας
βάλει τα κλάματα στη μέση της νύχτας, σηκώνεστε και κάνετε κάτι. Δεν έχετε κάποια θεωρία για το τι θα γίνει. Έτσι; Από το πόσο βαθιά
ακούτε την κραυγή εξαρτάται αν ανταποκρίνεστε μερικά ή ολοκληρωτικά. Αυτοί είναι οι δύο τρόποι. Συλλογιστείτε το αυτό».

Τώρα πια η ομάδα είχε ενεργοποιηθεί σε βάθος και ο καθένας μας έκανε ό,τι μπορούσε για να σκεφτεί καθαρά, αλλά κανείς δεν είχε τίποτα το πολύ σίγουρο να συνεισφέρει,εκτός-φυσικά- από τον ίδιο τον Κρισναμούρτι.

Κρισναμούρτι: «Αν η κραυγή που ακούω είναι πολύ μακρινή, πίσω από τους λόφους ,δεν σημαίνει τίποτα .Αλλά αν συνδεθείτε ενδόμυχα  μ’ αυτή την κραυγή, τότε έρχεται από τη διπλανή πόρτα’ είναι το δικό σας παιδί, ο δικός  σας  γιος, ο δικός σας σύζυγος, και όποιου κι αν είναι η κραυγή εσείς θα κάνετε κάτι. Πριν, λοιπόν, κάνετε κάτι όχι μόνο πρέπει να  την ακούσετε αλλά πρέπει να βρείτε αν την ακούτε τυχαία, επιφανειακά, μερικά ή ολοκληρωτικά, που σημαίνει ολική απάντηση, ολοκληρωτική ανταπόκριση. Παρακολουθείτε; Εγώ σας ζητάω κάτι ολοκληρωτικό κι εσείς μου δίνετε μια μπουκιά ψωμί. Σας λέω «Τί  είναι αυτά που μου λέτε!
Δεν θέλω το ψωμί σας. Δεν θέλω τα βιβλία σας, τη γνώση σας”. Αυτό είναι κραυγή.Πρέπει, λοιπόν,να βρείτε αν την ακούτε ολοκληρωτικά ή μερικά, αν ανταποκρίνεστε σ’ αυτή μερικά ή ολοκληρωτικά. Ποιο από τα δύο συμβαίνει; Μη μου απαντάτε. Αυτό είναι διαλογισμός. Καταλαβαίνετε,δεν είναι μόνο να καθόμαστε και να συζητάμε διαλεκτικά τις απόψεις μας και να ευχαριστιόμαστε. Αυτή η ιστορία απαιτεί τρομερά βαθιά έρευνα μέσα σας. Αν δεν μπορείτε να την ακούσετε είστε απλώς ένα νεκρό ανθρώπινο πλάσμα  έχετε παγιδευτεί στις οικογενειακές σας  μικροϋποθέσες – σιγά τα λάχανα! Βλέπετε, δεν έχουμε θέσει το πρόβλημα στον εαυτό μας. Έτσι δεν είναι; Έχετε θέσει αυτό το ερώτημα στον εαυτό σας πριν; Πρώτα απ’ όλα, αν δεν το έχετε θέσει, γιατί δεν το κάνατε; Παρακολουθείτε; Ύστερα, αν το έχετε θέσει, τι ακριβώς ακούτε; Πώς ανταποκρίνεστε; Δεν μπορείτε να μείνετε ακίνητοι. Δεν έχετε καιρό. Δεν μπορείτε να πείτε «Θα το σκεφτώ. Θα ψάξω όλα τα βιβλία, όλα τα περιοδικά, θα τα διαβάσω και θα καταλήξω σε κάποιο συμπέρασμα».
Αυτό έχετε κάνει -βιβλία, βιβλία, βιβλία- κι όταν σας θέτουν ένα πραγματικό ερώτημα δεν ξέρετε τι να κάνετε! Έτσι δεν είναι;»

Ρίσι Βάλευ(Ινδία) ,Δεκέμβριος 1963 ,συζήτηση με δασκάλους.

Κρισναμούρτι»Η αναζήτηση της αλήθειας»,επιλογές κειμένων και μετάφραση:Ν.Πιλάβιος,εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

flowers_ice01_roll
«Μην εξαρτάστε από κανέναν. Εγώ ή κάποιος
άλλος μπορεί να σας πούμε ότι υπάρχει μια κατάσταση
πέρα από το χρόνο, αλλά τι αξία έχει
αυτό για σας; Όταν πεινάς θέλεις να φας και
δεν χορταίνεις με τα λόγια. Είναι όπως όταν κάθεσαι έξω από ένα εστιατόριο και διαβάζεις το
μενού: πρέπει να μπεις μέσα και να φας με το
να κάθεσαι έξω και να διαβάζεις το μενού δεν
πρόκειται να χορτάσεις την πείνα σου. Το σημαντικό,
λοιπόν, για σας είναι ν’ ανακαλύψετε
από μόνοι σας. Μπορείτε να δείτε ότι όλα γύρω
σας παρακμάζουν, καταστρέφονται. Αυτόν το
δήθεν πολιτισμό δεν τον κρατάει πια η συλλογική
θέληση και θα σκορπίσει σε κομμάτια. Η
ζωή σε προκαλεί από τη μια στιγμή στην άλλη,
κι αν ανταποκρίνεσαι στις προκλήσεις σύμφωνα
με κάποια εδραιωμένη συνήθεια,που σημαίνει
ότι ανταποκρίνεσαι σκύβοντας το κεφάλι,
τότε αυτή η ανταπόκριση δεν έχει καμιά αξία.
Μπορείς ν’ ανακαλύψεις αν υπάρχει ή όχι μια
κατάσταση πέρα από το χρόνο, μια κατάσταση
στην οποία δεν υπάρχει η τάση για «όλο και πιο
πολύ» ή για «έστω και πιο λίγο» μόνο όταν πεις
«Δεν αποδέχομαι τίποτα, θα ψάξω, θα ερευνήσω» – που σημαίνει ότι δεν φοβάσαι να σταθείς στα πόδια σου μόνος σου.»
Πρώτη Δημόσια Ομιλία, Βομβάη,
18 Ιανουαρίου 1948

Απόσπασμα από την «Αναζήτηση της αλήθειας» εκδ.Καστανιώτη, επιλογή κειμένων-μετάφραση Ν.Πιλάβιος

Read Full Post »


Προσκάλεσα τον Κρισναμούρτι για ένα πικνίκ στην εξοχική περιοχή όπου μέναμε στη διάρκεια των διακοπών μας στο Όχαϊ. Καθίσαμε πάνω σε κάτι μεγάλους, πανάρχαιους, άσπρους βράχους και παρακολουθούσαμε την οικογένειά μου που κολυμπούσε στο καθαρό, γαλάζιο ποτάμι.
Ύστερα από το φαγητό τον ρώτησα περισσότερα για την επίγνωση: «Παρατηρώντας τις αντιδράσεις μου συνήθως βρίσκω σ’ αυτές κάποια σφοδρή επιθυμία που παίρνει τη μια ή την άλλη μορφή, όπως του φθόνου. Τον βλέπω. Έρχεται και φεύγει, αλλά δεν φαίνεται να μπορώ να σκεφτώ πιο βαθιά από τόσο».
Με κοίταξε για μια στιγμή με καλοσύνη κι ύστερα είπε: «Είσαι το αποτέλεσμα του παρελθόντος – το σώμα σου, τα συναισθήματά σου και οι σκέψεις σου. Το σώμα σου είναι απλώς ένα αντίγραφο. Κάθε συναίσθημα, για παράδειγμα ο φθόνος ή ο θυμός, είναι αποτέλεσμα του παρελθόντος. Ό,τι κι αν κάνεις γι’ αυτόν το φθόνο, όπως και να τον καταπνίξεις, να προσπαθήσεις να τον αλλάξεις σε κάτι άλλο ή οτιδήποτε άλλο κάνεις, είναι επίσης αποτέλεσμα του παρελθόντος. Έτσι, απλώς μετακινείσαι μέσαστον κύκλο της εμπειρίας». Έκανε ένα σχέδιο στην άμμο για να το δείξει: έναν κύκλο με δύο σημάδια – ένα για το φθόνο κι ένα για τη δράση που ακολουθείς. «Πρέπει να «δουλέψεις» πάνω σ’ αυτό’ σκέψου το, στοχάσου γι’ αυτό, προσπάθησε να το δεις απ’ όλες του τις πλευρές – ήρεμα, αποστασιοποιημένα, σαν να κοιτάς ένα άγνωστο ζώο που δεν έχεις ξαναδεί και σε ενδιαφέρει το σχήμα του, οι συνήθειές του και λοιπά’ δεν ξέρεις αν είναι δηλητηριώδες ή όχι κι έτσι δεν κάνεις καμιά κίνηση. Αυτό είναι διαλογισμός, καθώς προσπαθεί κανείς να ελευθερώσει τον εαυτό του από το παρελθόν να ξεπεράσει το παρελθόν έτσι ώστε να ανακαλύψει το άγνωστο, το άχρονο’ αλλιώς απλώς μετακινείται μέσα στον κύκλο του παρελθόντος. Πρέπει να διαλογιστείς πάνω σ’ αυτό μέχρι να μπορέσεις να το νιώσεις να διαπερνάει όλη σου την ύπαρξη, όχι απλώς ένα μέρος της, όλα τα μέρη». Όλο το σώμα του Κρισναμούρτι εξέφραζε όσα έλεγε. «Τότε θα υπάρξει μεγάλη ηρεμία, απέραντη γαλήνη. Γράψ’ το αυτό όπως σου το είπα. Ύστερα κοίτα το και παρατήρησε τις αντιδράσεις σου σ’ αυτό. Σκέψου γι’αυτό. Προσπάθησε να ανακαλύψεις τι σκέφτεσαιγι’ αυτό. Εκείνο θα ‘ρθει σε σένα αργότερα».
Τα λόγια του είχαν ηρεμιστική επίδραση. Ακολούθησε μια μακρά σιωπή που στη διάρκεια της καθόμασταν ακίνητοί Ό,τι κι αν έκανε κανείς ήταν άχρηστο, ωστόσο, εξακολουθούσε να υπάρχει μια εσωτερική κίνηση. Ήθελα κάποιου είδους συντροφιά -ερωτική, φιλική, πνευματική ή θεία-, απλώς δεν ήθελα να είμαι εντελώς μόνος. Του είπα: «Πίσω από πολλές σκέψεις και πράξεις μου βρίσκεται η επιθυμία να βρω στοργή ή φόβος μήπως τη χάσω».
«Τι είναι εκείνο που πραγματικά επιθυμείς; Δεν είναι η στοργή». Περίμενε την απάντησή μου.
«Εννοείς ότι δεν είναι στοργή μέσα από την ίδια μου την καρδιά, αλλά κάτι απέξω;»
«Ακριβώς. Προσπαθείς να γεμίσεις ένα κενό μέσα σου. Είναι σαν να προσπαθείς να γεμίσεις έναν τρύπιο κουβά που δεν μπορεί ποτέ να γεμίσει».
«Πρέπει κανείς να συνεχίζει να ρίχνει κάτι εκεί μέσα κάθε μέρα».
«Και παρ’ όλα αυτά τον γεμίζει πολύ λίγο’ ικανοποιείται μόνο επιφανειακά. Το δοχείο δεν
γεμίζει ποτέ ολόκληρο και για πάντα. Γιατί, λοιπόν, συνεχίζεις να το κάνεις αυτό»; Ο Κρισναμούρτι μού έριξε μια διερευνητική ματιά, παρακολουθώντας προσεκτικά την αντίδρασή μου. «Δεν το νιώθεις, δεν ζεις πραγματικά αυτό που είπα. Αν το είχες δει πραγματικά θα σε είχε συναρπάσει. Θα ένιωθες τρομακτική ανακούφιση. Ευτυχώς που δεν έχω την ανάγκη να συνεχίζω να το κάνω αυτό!»
Μπορούσα να νιώσω το δικό του αίσθημα ανακούφισης, αλλά δεν ένιωθα κι εγώ το ίδιο. «Γιατί νιώθω όσα λες τόσο επιφανειακά;»
«Ναι, γιατί;» με ρώτησε.
Ήμουν αποφασισμένος να απαντώ έντιμα. «Γιατί είμαι κουτός κι όχι αρκετά ευαίσθητος».
«Ναι. Βρες, λοιπόν, γιατί είσαι κουτός. Ερεύνησε τα πάντα: από το τι τρως μέχρι την κληρονομικότητά σου και την εγγλέζικη υποδομή σου – ιμπεριαλισμός και λοιπά. Ψάξε τις πράξεις σου’ ίσως είσαι φυλακισμένος από τις σκέψεις που κάνεις για τον εαυτό σου, από αναμνήσεις, συγκρίσεις, φυγές, όνειρα και λοιπά – εξέτασε τα πάντα. Καταπιάσου πραγματικά με ολόκληρο το θέμα. Αν κάτσεις αναπαυτικά και απλώς πεις «Εντάξει, είμαι κουτός» και δεν κάνεις τίποτα γι’ αυτό, τότε έχεις γεράσει».Ακούμπησε πίσω την πλάτη του ήρεμος. Ύστερα, σκύβοντας ξανά προς το μέρος μου και καρφώνοντάς με με τα λαμπερά, σκούρα καστανά μάτια του, μου είπε: «Θα ‘πρεπε να ‘ναι για σένα ζήτημα ζωής και θανάτου».
«Γιατί είμαι κουτός τώρα;»
«Νομίζω γιατί είσαι απογοητευμένος».
«Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Ξέρω γιατί είμαι απογοητευμένος». Ένιωθα αποκαρδιωμένος με τη δουλειά μου σε ένα εργοστάσιο, κι αυτό μου έτρωγε όλη μου την ενέργεια. Η δουλειά της κατεργασίας τροφής ήταν για μένα η πιο εποικοδομητική απασχόληση κατά τη διάρκεια του πολέμου.
«Μπορείς εύκολα να εξιχνιάσεις την αιτία της, αλλά η απογοήτευση δεν φεύγει, έτσι δεν είναι; Γιατί, λοιπόν, είσαι απογοητευμένος;» Χαμογέλασε σαν να περίμενε να θέσω μόνος μου το ερώτημα στον εαυτό μου. «Ρώτα με ευθύτητα τον εαυτό σου «γιατί;» κοίταξέ το πραγματικά και θα ’χει φύγει. Θα βρεθείς στην κορφή του βουνού».
«Γαντζώνεται κανείς στην απογοήτευση.
Γιατί συμβαίνει αυτό;» Ένιωσα την απογοήτευση να φεύγει, αλλά ένα κομμάτι μου έμοιαζε να κρεμιέται πάνω της.
«Γιατί είναι καλύτερο από το τίποτα. Δεν θες να είσαι άδειος, Ντέιβιντ. Γιατί δεν καταπιάνεσαι πραγματικά με το ερώτημα του κενού μέσα σου; Γιατί το γεμίζεις συνέχεια με διάφορες αισθήσεις – παρηγοριές, πίστεις, συγκρίσεις; Αν είχες έναν τρύπιο κουβά που στάζει, τι θα τον έκανες;»
«Θα τον πετούσα!»
«Μάλιστα. Δεν θα συνέχιζες να τον χρησιμοποιείς;»

Απόσπασμα από δακτυλογραφημένο αντίτυπο που δόθηκε στον μεταφραστή το 1991.Πρόκειται για μια σειρά από προσωπικές συζήτησεις που είχε ο Ντέιβιντ Γιανγκ με τον Κρισναμούρτι.Δημοσιεύεται για πρώτη φορά το 2011 με την έκδοση του βιβλίου, από τις εκδόσεις Καστανιώτη,
«Η αναζήτηση της αλήθειας» με κείμενα που διάλεξε και μετάφρασε ο Ν.Πιλάβιος.

Read Full Post »


ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι, κύριε; Όταν συναντάς κάποιον που βρίσκεται σε απελπισία ή έρχονται κάποιοι σε σένα γεμάτοι βάσανα, δεν είναι πολύ δύσκολο να τους βοηθήσεις χωρίς να βασιστείς στη σκέψη και στη μνήμη;

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Καταλαβαίνω, κύριε. Όταν διάφοροι άνθρωποι έρχονται σε σένα και θέλεις να τους βοηθήσεις, είναι πολύ δύσκολο να μην παίξουν ρόλο οι εικόνες σου, τα συμπεράσμα και οι σκέψεις σου.
Όταν σας πλησιάζουν άνθρωποι με προβλήματα, εσείς προσπαθείτε να τους βοηθήσετε; Εάν προσπαθήσετε να τους βοηθήσετε, τότε θα τους εμποδίσετε να κατανοήσουν τον εαυτό τους.
Τότε, λοιπόν -σας παρακαλώ μην παρανοήσετε αυτό που λέω-, τότε, μην τους βοηθάτε. Αυτό ακούγεται φριχτό, αλλά και ποιος είστε εσείς που θα τους βοηθήσετε;
Είναι σαν τους ψυχαναλυτές που αναλύουν άλλους, όταν κι οι ίδιοι χρειάζονται ψυχανάλυση! Kαι αν είναι καλοί ψυχαναλυτές αναλύονται κι εκείνοι από έναν άλλο ψυχαναλυτή που χρειάζεται ψυχανάλυση και ούτω καθεξής.
Έρχομαι σε σας με τα προβλήματά μου: με παράτησε η γυναίκα μου, νιώθω απελπισμένος, είμαι μόνος, νιώθω μεγάλη θλίψη για πολλά πράγματα. Ή πέθανε ο αδελφός μου, ο γιος μου, κι έχω εξουθενωθεί από όλο το μαρτύριο που περνάει ο νους μου. Έρχομαι σε σας. Και νιώθετε ότι μπορείτε να με βοηθήσετε. Έρχομαι σε σας για να συζητήσω τα πράγματα μαζί σας, θέλω ν’ ακούσετε τα προβλήματά μου. Και στη διάρκεια της συζήτησης, και καθώς με ακούτε, κάτι συμβαίνει. Δηλαδή συμβαίνει μόνο αν ξέρετε πώς να ακούτε.
Αλλά αν πείτε «Βέβαια, πρέπει να σε βοηθήσω, καλέ μου φίλε», τότε η σχέση μας είναι τελείως διαφορετική. Εσείς είστε αυτός που βοηθάτε. Ενώ αν έρθω σε σας με τα πραγματικά μου προβλήματα και τα συζητήσω μαζί σας και εσείς τ’ ακούσετε, χωρίς εικόνες, χωρίς συμπεράσματα, χωρίς την προϋπόθεση ότι μπορείτε να με βοηθήσετε, τότε ακούγοντάς με εσείς έτσι και ξεσκεπάζοντας εγώ τον εαυτό μου σε σας, μέσα σ’ αυτή τη σχέση έρχεται η κατανόηση, μέσα σε αυτή μαθαίνεις.
Έτσι υπάρχει το γόνιμο έδαφος όπου μπορεί κάτι καινούργιο να συμβεί.

Τρίτη Δημόσια Ομιλία, Μπρόκγουντ Παρκ, 16 Σεπτεμβρίου 1972

Κρισναμούρτι «Η αναζήτηση της αλήθειας» εκδ.Καστανιώτη

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: